Subiektywne samopoczucie i aktywność ruchowa uczennic szkół średnich

Abstrakt

Cel: W artykule prezentujemy wyniki analizy porównawczej i zależnościowej między aktywnością ruchową, przyjemnością z aktywności ruchowej a jakością życia u uczennic szkół średnich z różnym poziomem sportowym. Metody: W badaniu wzięły udział uczennice (n = 560) szkół średnich na Słowacji w wieku 16–19 lat. Jakość życia monitorowano za pomocą zmodyfikowanego kwestionariusza SQUALA, przyjemność z aktywności ruchowej za pomocą kwestionariusza PACES, a poziom aktywności fizycznej w tygodniu w godzinach (PA). Dane przedstawiono za pomocą charakterystyki opisowej (n, M, SD), a istotność statystyczną i zależności ocenia się metodami nieparametrycznymi (W, U, rs ) na poziomach istotności (p <, 20, p <, 10, p <, 05 i p <, 01). Wyniki: Wyniki analizy zależnościowej nie wykazały dużej liczby interakcji pomiędzy PA, PACES i SQUALA wśród uczennic szkół średnich. Interakcję pomiędzy PA, PACES albo SQUALA znajdujemy sporadycznie w grupach uczennic o różnych poziomach sportowych, przy czym w dużej mierze przeważają interakcje pozytywne. PA w tygodniu jest pozytywnie skorelowane z PACES (rs = 218, p <, 10) tylko dla registrowanych sportowców. Pozytywne oddziaływanie pomiędzy PACES i SQUALA znajduje się u najlepszych zawodniczek (materialne samopoczucie p <, 10, edukacja p < 0,05, wolny czas p < 01), a u okazjonalnych zawodniczek (fizyczne samopoczucie P <, 20, psychospołeczne samopoczucie p <, 20, wygląd i własność rzeczy p <20). Wnioski: Wyniki potwierdzają znaczenie dobrowolnej i zorganizowanej aktywności fizycznej w życiu uczniów szkół średnich, którzy mają potencjał, aby podnieść poziom zadowolenia z aktywności fizycznej.