Niezrealizowane elementy projektu Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego. Przyczynek do dziejów uczelni w 90. rocznicę jej powstania

Abstrakt

W 1929 r. oddano do użytku wyższą szkołę zawodową wychowania fizycznego. Centralny Instytut Wychowania Fizycznego, projektu Edgara Norwertha, stał się jedną z najlepiej rozpoznawalnych warszawskich inwestycji okresu międzywojennego. Jego historia była przedmiotem wielu opracowań, rzadko jednak odnosiły się one do tej części inwestycji, której nie udało się zrealizować. W niniejszym tekście, na podstawie źródeł archiwalnych oraz materiałów prasowych, poddane analizie zostają nieurzeczywistnione, a przez to niemal zupełnie zapomniane elementy bielańskiej inwestycji – stadion reprezentacyjny, tor wioślarski, otwarta pływalnia, fontanna, kolorowe elewacje. Tłem porównawczym rozważań będą inne reprezentacyjne inwestycje sportowe Warszawy międzywojennej – Stadion Wojska Polskiego oraz tor wyścigów konnych na Służewcu.