Abstrakt
W artykule przeanalizowano piłkę nożną z perspektywy zjawiska wykraczającego poza sportową rywalizację. Futbol, jako jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na świecie, stał się przestrzenią, w której ścierają się interesy państw, organizacji piłkarskich, piłkarzy oraz kibiców. Wykorzystywany jest nie tylko do budowania wizerunku państw i promowania idei politycznych, lecz także do wzmacniania tożsamości narodowej, legitymizowania władzy oraz odwracania uwagi społeczeństwa od kontrowersyjnych reform i problemów wewnętrznych. Szczególną rolę odgrywa jako narzędzie soft power, umożliwiające kształtowanie pozytywnego obrazu państwa na arenie międzynarodowej bez użycia środków przymusu. Może służyć jako środek komunikacji społecznej, wzmacniający więzi narodowe i mobilizujący obywateli, zwłaszcza w regionach dążących do niepodległości. Analiza nie posiada sztywnych ram czasowych. Przykłady dobrano w taki sposób, aby uchwycić ewolucję zjawiska w różnych kontekstach społeczno-politycznych oraz kulturowych. Praca składa się z trzech części: zaangażowania organizacji, zawodników i kibiców w życie polityczne, piłki nożnej jako elementu siły państwa oraz jako szansy na uznanie międzynarodowe. Celem pracy jest integracja rozproszonych wątków w literaturze przedmiotu oraz ukazanie mechanizmów, które łączą futbol i politykę. Artykuł wypełnia lukę badawczą, pokazując, jak trzy poziomy analizy dotychczas badane osobno, tj. organizacyjny, społeczny i państwowy, współdziałają ze sobą.
