„Semantyczne pola” egzystencjalnego doświadczenia językowego – epifania i alienacja jako mimetyczne struktury formacji wychowawczej
Pdf

Słowa kluczowe

filozofia wychowania
egzystencjalna problematyzacja
procesy mimetyczne
doświadczenie językowe
formacja wychowawcza

Abstrakt

Egzystencja człowieka przejawia się i wyraża w języku. Człowiek w tej samej mierze tworzy język, jak i język tworzy człowieka. Najbardziej prymarne egzystencjalnie doświadczenie wyraża się jednak w tym, że język reprezentuje i odzwierciedla samego człowieka – język wyrażany jest przez człowieka oraz język wyraża człowieka. Dwa modusy „semantycznych pól” egzystencjalnego doświadczenia językowego to uobecnienie (w postaci językowej epifanii) i wyobcowanie (w postaci językowej alienacji). I dlatego każda formacja wychowawcza rozgrywa się i jest urzeczywistniana w kontekście egzystencjalnego doświadczenia uobecniania lub wyobcowania (w postaci językowej epifanii lub alienacji człowieka jako podmiotu mimetycznych wzorców działania).

https://doi.org/10.16926/pe.2019.12.02
Pdf

Bibliografia

Benjamin, W. (2010). Berlińskie dzieciństwo na przełomie wieków (tłum. B. Baran). Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.

Benjamin, W. (2012). O języku w ogóle i o języku człowieka (tłum. A. Lipszyc). W: W. Benjamin, Konstelacje. Wybór tekstów (s. 1–18). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Bieszczad, B. (2001). O przygodności (w) wychowani(u). W: A. Gaweł, A. Bieszczad (red.), Kategorie pojęciowe edukacji w przestrzeni interdyscyplinarnych interpretacji (s. 15–32), Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Cassirer, E. (1971). Esej o człowieku. Wstęp do filozofii kultury (tłum. A. Staniewska). Warszawa: Czytelnik.

Eco, U. (1996a). Partyzantka semiologiczna (tłum. J. Ugniewska). W: U. Eco, Semiologia życia codziennego (s. 157–167). Warszawa: Czytelnik.

Eco, U. (1996b). Przejrzystość utracona (tłum. P. Salwa). W: U. Eco, Semiologia życia codziennego (s. 174–198). Warszawa: Czytelnik.

Englert, J., (2019), Zapiski na marginesie sztuki. Wykład inauguracyjny, APS, https://www.youtube.com/watch?v=wnmKnfq2U_8&feature=youtu.be.

Gadamer, H.-G. (1979). Człowiek i język (tłum. K. Michalski). W: H.-G. Gadamer, Rozum, słowo, dzieje (s. 47–56). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Gara, J. (2017). Dialogiczny logos intersubiektywnego doświadczenia tego, co Pomiędzy. W: D. Jankowska (red.), Pedagogika dialogu. Emancypacyjny potencjał dialogu (s. 42–58). Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej. Gara, J. (2018a). (Dia)logika doświadczenia edukacyjnego, społecznego i kulturowego. Studia z Teorii Wychowania, 2, 23–40.

Gara, J. (2018b). Fenomen samoobiektywizacji jako egzystencjalne konstytuowanie nieujmowalnego w ujmowalnym. W: H. Markiewicz, P. Boryszewski (red.), Między wyzwaniami a wartościami. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Andrzejowi Potockiemu (s. 79–99). Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.

Gara, J. (2019). Odyseja myśli poszukującej „życia utkanego z refleksyjności nad marzeniami”. Przegląd Pedagogiczny, 1, 251–259. https://doi.org/10.34767/ pp.2019.01.17.

Koselleck, R. (2012). O antropologicznej i semantycznej strukturze edukacji (tłum. W. Kunicki). W: R. Koselleck, Semantyka historyczna (s. 411–464). Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.

Legowicz, J. (1986). Historia filozofii starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Lévinas, E. (2002). Całość i nieskończoność. Esej o zewnętrzności (tłum. M. Kowalska), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Lévinas, E. (2008). Odkrywając egzystencję z Husserlem i Heideggerem (tłum. E. Sowa). Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN.

Marquard, O. (1994). Apologia przypadkowości (tłum. K. Krzemieniowa). Warszawa: Oficyna Naukowa.

Ortega y Gasset, J. (2004). Ewolucja teorii dedukcyjnej. Pojęcie zasady u Leibniza (tłum. E. Burska). Gdańsk: Wydawnictwo słowo/obraz, terytoria.

Piasecka, M. (2018). O uniwersalizmie (nie)dokończenia. Edukacyjne (nie)miejsca i (nie)ślady. Częstochowa: Wydawnictwo im. Stanisława Podobińskiego Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie.

Ricoeur, P. (1975). „Symbol daje do myślenia” (tłum. S. Cichowicz). W: P. Ricoeur, Egzystencja i hermeneutyka (s. 7–24). Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX.

Ricoeur, P. (1989). Język jako dyskurs. W: P. Ricoeur, Język, tekst, interpretacja (tłum. P. Graff, K. Rosner) (s. 65–95). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Wulf, C. (2016). Antropologia. Historia – kultura – filozofia (tłum. P. Domański). Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN.

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.