Kultura popularna jako przestrzeń edukacyjna.
Pdf

Słowa kluczowe

komunikacja medialna
kultura popularna
edukacja
społeczeństwo komunikacyjne Pop culture
communicational society
education
media communication

Abstrakt

Istotną kwestią dla współczesnego humanisty pozostaje zagadnienie dotyczące kondycji kultury w epoce (po)nowoczesności. Dominującą obecnie kulturę popularną, którą cechuje nadmierna elastyczność czy dynamizm autor interpretuje w opozycji do kultury wysokiej. W (po)nowoczesnym społeczeństwie to standardy kultury popularnej determinują charakter przestrzeni edukacyjnej. Młodzi ludzie w popkulturze zdają się szukać przede wszystkim przyjemności, która w sposób bezpośredni i pośredni wpływa na poziom edukacji. Następstwem tego zjawiska jest sukcesywny spadek poziomu wykształcenia (edukacji), co w efekcie prowadzi do pauperyzacji idei uniwersytetu. W kulturze i edukacji komunikowanie odgrywa bardzo ważną rolę. Jednak najbardziej niepokojące jest to, iż tradycyjne komunikowanie wykorzystujące klasyczne medium - słowo mówione nie ma zbyt wielkiego wpływu w procesy: kształcenia i wychowania. Obecnie najważniejszy jest przekaz medialny. Istnieje ryzyko, że rolę edukatora zajmie komputer.      

https://doi.org/10.16926/pe.2020.13.05
Pdf

Bibliografia

Ablewicz K., Pedagog kultury jako badacz i uczestnik rzeczywistości kulturowej (aspekt metodologiczny), Edukacja 1999, nr 3.

Baudrillard J., Wymiana symboliczna i śmierć, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2007.

Bauman Z., Ponowoczesność jako źródło cierpień, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2000.

Bruner J., Kultura edukacji, Universitas, Kraków 2006.

Cantelmi T., Technopłynność. Człowiek w epoce Internetu. Technopłynny umysł, Wydawnictwo Bratni Zew, Kraków 2015

Czarnowski St., Dzieła, t.1 Studia z historii kultury, PWN, Warszawa 1956.

Gellner E., Postmodernizm, rozum i religia, PIW, Warszawa 1997

Giddens A., Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, PWN, Warszawa 2002.

Innis H., Nachylenie komunikacyjne [w] Communicare. Almanach antropologiczny, t.2: Oralność i piśmienność, (red.) G. Godlewski, A. Karpowicz, I. Kurz, Wydawnictwo UW, Warszawa 2007.

Jenks Ch., Kultura, ZYSK I S-KA Wydawnictwo, Poznań 1993.

Krajewski M., Kultury kultury popularnej, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2005.

Kwieciński Z., Patologie postu. Preteksty-konteksty-podteksty, Impuls, Kraków 2012.

McLuhan M., Galaktyka Gutenberga, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2019.

Melosik Z., Współczesne amerykańskie spory edukacyjne, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1994.

Michl W., Pedagogika przeżyć, Wydawnictwo WAM, Kraków 2011.

Mikułowski Pomorski J., Jak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym, Universitas, Kraków 2012.

Retter H., Komunikacja codzienna w pedagogice, GWP, Gdańska 2005.

Sennett R., Razem. Rytuały, zalety i zasady współpracy, Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszwa 2013.

Szkudlarek, Intelektualizm-edukacja-czas ponowoczesny [w] J. Rutkowiak (red.), Odmiany myślenia o edukacji, Impuls, Kraków 1995.

Tapscott, Cyfrowa dorosłość. Jak pokolenie sieci zmienia nasz świat, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010.

Wilkinson R., Pickett K., Duch równości. Tam gdzie panuje równość, wszystkim żyje się lepiej, Czarna Owca, Warszawa 2011.

Witkowski L., Edukacja wobec sporów o (po)nowoczesność, t.1, Instytut Badań Edukacyjnych, Warszawa 2007

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.

Copyright (c) 2020 Array