Mobilność i turystyka religijna – dostępność miejsc świętych

Abstrakt

Poznanie społecznych i przestrzennych uwarunkowań zrównoważonego rozwoju turystyki kulturowo-religijnej wydaje się problemem ważnym i ponadczasowym, ponieważ zainteresowanie tą formą podróży w Polsce nie słabnie. Wśród turystów – pielgrzymów jest wiele osób z różnego rodzaju niepełnosprawnością (znacząco utrudniającą podróż i zwiedzanie miejsc kultu), osób starszych oraz rodzin z małymi dziećmi. Problematyka dostępności sanktuariów dla tych grup turystów nie była dotąd obiektem szerszych i pogłębionych studiów naukowych w Polsce, co zachęca do podjęcia rozważań nad tą problematyką. Szczegółowa analiza problemu możliwości znoszenia barier dostępności sanktuariów wydawała się autorom szczególnie istotna w kontekście spodziewanego ruchu pielgrzymkowego w Polsce w roku 2016, w którym organizowano Światowe Dni Młodzieży. Jednym z założonych i osiągniętych efektów aplikacyjnych dorobku badań jest opracowanie „Karty Sanktuarium Dostępnego” (KSD), mogącej być pomocą przy praktycznej ocenie dostępności miejsc kultu religijnego dla osób z różnego rodzaju niepełnosprawnością. W przedstawionym tekście zaprezentowano dorobek badań projektu ds-245 AWF Warszawa (grant Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na lata 2014–2018).