Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.

Sprawdzenie tekstu przed wysłaniem

Autorzy proszeni są o sprawdzenie czy tekst spełnia poniższe kryteria. Teksty, które nie spełniają wymagań redakcyjnych mogą zostać odrzucone.
  • Tekst nie był dotąd nigdzie opublikowany ani nie jest przedmiotem postępowania w innym czasopiśmie.
  • Tekst zapisany w formacie OpenOffice, Microsoft Word, RTF lub WordPerfect.
  • Jeżeli jest dostępny należy dostarczyć URL dla pozycji bibliograficznych.
  • Interlinia 1; wysokość pisma 12 pkt; stosowana raczej kursywa niż podkreślenia (za wyjątkiem adresów stron internetowych); wszystkie rysunki oraz tabele są umieszczone w tekście w odpowiednich miejscach (nie na końcu).
  • Tekst został sformatowany zgodnie z wytycznymi dla autora określającymi styl i zasady sporządzania bibliografii.

Wytyczne dla autorów

Do publikacji przyjmujemy artykuły (o objętości około 12 stron maszynopisu / 25 tys. znaków ze spacjami i przypisami), zapisane na stronie A4 o marginesach 2,5 cm z każdej strony. Tekst powinien być wyjustowany i tworzony z 1,5 odstępami między wierszami. Należy używać czcionki Times New Roman 12 pkt. Tekst powinien być zapisany jako: .doc, .docx, .rtf lub .odt.
Do artykułu należy dołączyć:

  • abstrakt w języku polskim max 600 słów;
  • od 3 do 6 słów kluczowych w języku polskim;
  • wykaz bibliografii

Przypisy dolne

  1. Wydawnictwo zwarte 

Opis publikacji zamieszczonej w wydawnictwie zwartym powinien zawierać kolejno następujące elementy:
— inicjał imienia i nazwisko autora lub inicjały imion i nazwiska autorów, oddzielone od siebie przecinkami. W przypadku ponad trzech autorów należy ograniczyć się do podania pierwszych trzech, zastępując nazwiska pozostałych formułą [i in.]; 

UWAGA: W tekście przypisu najpierw podajemy inicjał imienia, a potem nazwisko
(J. Kowalski); natomiast w bibliografii (ze względu na układ alfabetyczny) najpierw podajemy nazwisko, a potem pełne imię autora (Kowalski Jan). 

— tytuł dzieła i, jeżeli występuje, podtytuł (oddzielony od tytułu kropką);
— z zastosowaniem pochyłej odmiany pisma (kursywy);
— w przypadku dzieła zbiorowego inicjał imienia i nazwisko redaktora naukowego, poprzedzone skrótem oprac. lub red. – informacje te umieszcza się zawsze po tytule publikacji (o kolejności  w bibliografii decyduje tytuł publikacji, a nie nazwiska redaktorów).

UWAGA: W przypadku nazwiska redaktora zawsze najpierw podajemy inicjał imienia, a potem nazwisko redaktora – niezależnie od tego czy sporządzamy przypis, czy bibliografię. 

— oznaczenie kolejności wydania podane cyframi arabskimi, np. wyd. 2; 
— części wydawnicze podane cyframi arabskimi, np. t. 2, cz. 4; 
— nazwa wydawnictwa; — adres wydawniczy (miejsce i rok wydania), a w razie jego braku – następujące skróty w nawiasach kwadratowych: [b.r.w.] (brak roku wydania), [b.m.w.] (brak miejsca), [b.m.r.w.] (brak miejsca i roku); 
— w przypisie do cytatu z pozycji podajemy numer strony; w przypadku odwoływania się do danej pozycji, ale nie cytowania jej, opis poprzedzamy skrótami: zob. (zobacz), por. (porównaj). 

Przykłady: 

Przypisy 

J. Wolff, Wybrańcy sztuki, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1982, s. 40.
Zob. J. Wolff, Wybrańcy sztuki. Szkice, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1982, s. 40. 
D. Buttler, H. Kurkowska, H. Satkiewicz, Kultura języka polskiego. Zagadnienia poprawności leksykalnej, Warszawa 1982, s. 123 i nn. 
Literatura polska 1918–1975, t. 1: 1918–1932, red. A. Brodzka, H. Zaworska, S. Żółkiewski, [b.m.r.w.], s. 300–315. 

Bibliografia 

Wolff Jerzy, Wybrańcy sztuki. Szkice, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1982. 

  1. Publikacja w wydawnictwie zwartym 

— inicjał imienia i nazwisko autora lub inicjały imion i nazwiska autorów, oddzielone od siebie przecinkami; 
— tytuł publikacji – z zastosowaniem kursywy; 
— formuła [w:]; — tytuł wydawnictwa zwartego – z zastosowaniem kursywy;
— inicjał imienia i nazwisko redaktora naukowego, poprzedzone skrótem oprac. lub red.; 
— oznaczenie kolejności wydania podane cyframi arabskimi, np. wyd. 2; 
— części wydawnicze podane cyframi arabskimi, np. t. 2, cz. 4; 
— nazwę wydawnictwa; 
— adres wydawniczy (miejsce i rok wydania); a w razie jego braku następujące skróty w nawiasach kwadratowych: [b.r.w.] (brak roku wydania), [b.m.w.] (brak miejsca wydania), [b.m.r.w.] (brak miejsca i roku wydania); 
— w przypisie do cytatu z pozycji podajemy numer strony; 
— w przypadku odwoływania się do danej pozycji, ale nie cytowaniu jej, opis poprzedzamy skrótami: zob. (zobacz), por. (porównaj).

Przykłady:

Przypisy

E. Obniska, Muzyka dawna, [w:] Dzieje muzyki polskiej w zarysie, red. T. Ochlewski, wyd. 2,  Interpress, Warszawa 1983, s. 43.
Zob., E. Obniska, Muzyka dawna, [w:] Dzieje muzyki polskiej w zarysie, red. T. Ochlewski, wyd. 2,  Interpress, Warszawa 1983, s. 43.

UWAGA: Jeżeli odwołujemy się do rozdziału w pracy jednego autora, stosujemy następującą formę zapisu:
R. Szwed, Prezesi Związku Miast Polskich, [w:] tegoż, Samorządowa Rzeczpospolita 1918–1939. Wybór rozpraw i artykułów, Wydawnictwo WSP w Częstochowie, Częstochowa 2000, s. 140. 

Bibliografia

Obniska Ewa, Muzyka dawna, [w:] Dzieje muzyki polskiej w zarysie, red. T. Ochlewski, wyd. 2, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1983, s. 28–75. 

  1. Praca zamieszczona w czasopiśmie

— inicjał imienia i nazwisko autora; 
— tytuł artykułu – z zastosowaniem kursywy; 
— tytuł czasopisma ujęty w cudzysłów; 
— rok wydania; 
— kolejna liczba tomu, numeru lub zeszytu w obrębie rocznika. 

Przykłady:

Przypisy

M. Renat, Manuscripts of violin works by Marceli Popławski from the collections of the National Library in Warsaw, „Edukacja Muzyczna” 2019, nr 14, s. 290.

Bibliografia

UWAGA: w bibliografii podajemy zakres stron całego artykułu zamieszczonego w czasopiśmie, tak jak w publikacji w wydawnictwie zwartym.  

Renat Maryla, Manuscripts of violin works by Marceli Popławski from the collections of the National Library in Warsaw, „Edukacja Muzyczna” 2019, nr 14, s. 289–312.

  1. Praca zamieszczona w roczniku 

— inicjał imienia i nazwisko autora; 
— tytuł artykułu – z zastosowaniem kursywy; 
— tytuł rocznika ujęty w cudzysłów; 
— kolejną liczbę tomu, numeru lub zeszytu w obrębie rocznika (numeracja arabska); 
— inicjał i nazwisko redaktora, poprzedzone skrótem red.; 
— miejsce i rok wydania. 

Przykłady:

Przypisy

M. Dziadek, Między zaściankiem a Europą. Paradoksy rozwoju polskiej formacji muzyki współczesnej w dwudziestoleciu międzywojennym, „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Seria: Edukacja Muzyczna”, z. 4, red. M. Kaniowska, A. Stachura-Bogusławska, Częstochowa 2009, s. 13. 

Bibliografia 

Dziadek Magdalena, Między zaściankiem a Europą. Paradoksy rozwoju polskiej formacji muzyki współczesnej w dwudziestoleciu międzywojennym, „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Seria: Edukacja Muzyczna”, z. 4, red. M. Kaniowska, A. Stachura-Bogusławska, Częstochowa 2009, s. 9–15.  

  1. Materiały niepublikowane Archiwalia: 

— nazwa dokumentu; — twórca; 
— miejsce i data powstania; 
— nazwa miejsca przechowywania (archiwum); 
— sygnatura akt. 

Przykład: 

Sprawozdanie roczne Muzeum Częstochowskiego, Częstochowa 1.12.2007 r., Archiwum Państwowe w Częstochowie, sygn. 25. 

Maszynopisy/rękopisy: 

— inicjał imienia, nazwisko autora; 
— tytuł pracy – z zastosowaniem kursywy; 
— informacja o technice wykonania (maszynopis/rękopis); 
— charakter pracy (np. praca magisterska); 
— w przypadku pracy magisterskiej i doktorskiej podać inicjał imienia i nazwisko promotora; — nazwa instytucji, w której pracę wykonano lub gdzie się znajduje; 
— miejsce i rok napisania. 

Przykład: 

A. Stawicka, Dzieje legendy Józefa Sułkowskiego 1798–1984 (maszynopis pracy magisterskiej pisanej pod kierunkiem J. Ziółka), Katolicki Uniwersytet Lubelski, Lublin 1990. 

Wywiad: 

— imię i nazwisko osoby, z którą przeprowadzono wywiad; 
— miejsce i datę realizacji. 

Przykład: 

Wywiad z Adamem Kowalskim, Kraków, 15.05.2008 r. 

Korespondencja: 

— imię i nazwisko autora (nadawcy); 
— imię i nazwisko odbiorcy; 
— miejsce i data napisania listu. 

Przykład: 

List Adama Kowalskiego do Jana Nowaka, Kraków 15.05.2008 r. 

Strona www: 

— adres strony, UWAGA: W przypisie poprzedzony sformułowaniem – źródło:; 
— data dostępu. 

Przykład:

Przypis 

Źródło: www.ujd.czest.pl [stan z 13.05.2009]. 

  1. Skracanie przypisów 

— Przy skracaniu przypisów należy stosować konsekwentnie w obrębie jednej pracy zapis polski bądź łaciński: tamże – ibidem; tenże – idem; taż – eadem; dz. cyt. – op. cit.;
— Pełny opis bibliograficzny podajemy tylko za pierwszym razem. Przy każdym następnym odwołaniu do tej samej pracy wystarcza podanie samego tytułu. Jeśli tytuł jest długi, stosujemy wielokropek. 

Przykłady: 

A. Artaud, Teatr i jego sobowtór, tłum. J. Błoński, Warszawa 1978, s. 78.  
A. Artaud, Teatr i jego sobowtór, s. 79. 
A. Swieżawski, Warsztat naukowy historyka. Wstęp do badań historycznych, Wydawnictwo WSP w Częstochowie, Częstochowa 1999, s. 52. 
A. Swieżawski, Warsztat naukowy historyka..., s. 53. 

UWAGA: Jeśli w obrębie danej pracy powołujemy się tylko na jedną pozycję danego autora, zamiast podawania tytułu można zastosować skrót dz. cyt. (lub jego łaciński odpowiednik – op. cit.).

Przykład:

  1. Artaud, dz. cyt., s. 79. 

— Przy powoływaniu się kilkakrotnie pod rząd na tę samą pozycję, stosujemy formułę „tamże” (lub łaciński odpowiednik – „ibidem”);
— Przy powoływaniu się kilkakrotnie pod rząd na pozycje jednego autora, stosujemy formułę „tenże/taż” (lub łacińskie odpowiedniki – „idem”, „eadem”). 

Przykłady: 

E. Polanowski, Maria Dąbrowska w Russowie i o Russowie, Kalisz 1976.
Tenże, Maria Dąbrowska. W krainie dzieciństwa i młodości, Poznań 1989, s. 10. 
Tamże, s. 12. 

***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***   ***

Prosimy o sprawdzenie, czy przywołane w artykule publikacje mają numer DOI (digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu). Jeśli tak, proszę o podanie go
w bibliografii w kwadratowym nawiasie:

Przykład: 

Przypisy: 

P. Pekarčik, Peter Machajdik – composer , life and works, „Edukacja Muzyczna” 2018, nr 13, s. 99, [DOI: 10.16926/em.2018.13.05]. 

Bibliografia:

Pekarčik Peter, Peter Machajdik – composer , life and works, „Edukacja Muzyczna” 2018, nr 13, s. 97–106, [DOI: 10.16926/em.2018.13.05]. 

Wyszukiwarka nr DOI znajduje się pod linkiem: 

https://search.crossref.org/

Artykuły

Treść polityki prywatności.

Polityka prywatności

Wprowadzone do systemu dane osobowe oraz adresy e-mail będą wykorzystywane wyłącznie do celów wydawniczych czasopisma.