Wpływ aktywności ruchowej na obniżanie stresu u studentów Uniwersytetu Trzeciego Wieku
PDF (English)

Słowa kluczowe

seniorzy
zdrowie
jakość życia
stres
sport
aktywność fizyczna seniors
health
quality of life
stress
sport
physical activities

Jak cytować

Nováková, S., Blahutková, M., Muchová, M., & Lepková, H. (2019). Wpływ aktywności ruchowej na obniżanie stresu u studentów Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Sport I Turystyka Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe, 15(4), 183-193. https://doi.org/10.16926/kf.2016.15.40

Abstrakt

Celem pracy było zbadanie wpływu aktywności fizycznej na zmniejszenie stresu wśród osób starszych, które regularnie uczestniczą w zajęciach ćwiczeń ruchowych, oraz wykazanie pozytywnych efektów tych ćwiczeń. Grupa badawcza składała się z 202 osób starszych w przedziale wiekowym od 64 do 78 lat. W grupie tej 102 osoby starsze regularnie ćwiczyły w ramach programu Studiów Ruchu organizowanych przez Uniwersytet Trzeciego Wieku VUT w Brnie. Pozostała grupa 100 osób nie uczestniczyła w programie i nie ćwiczyła regularnie. Poziom stresu był mierzony za pomocą Testu Stresu (Selye, 1993 Křivohlavý, 2001); szukaliśmy różnic w poziomie stresu między osobami starszymi regularnie ćwiczącymi i osobami starszymi niećwiczącymi. Zróżnicowania te były porównywane z wiekiem, z czasem spędzonym na emeryturze oraz z poszczególnymi problemami fizjologicznymi, które są związane ze stresem. Do oceny statystycznej wyników używaliśmy współczynnika korelacji Pearsona oraz rzeczowej oceny. Wyniki wskazują, że osoby starsze, które regularnie uczestniczą w studiach ruchu, są mniej zestresowane niż seniorzy niećwiczący. Wykazują one niższy współczynnik w strefie umiarkowanej stresu, średnio 4,5 punktu. Mężczyźni mają nieco wyższy poziom stresu (5 punktów) niż kobiety (4 punkty). Wyniki niećwiczących seniorów mieszczą się w strefie środkowej stresu, średnio 8,1 punktu. Mężczyźni ponownie wykazują wyższy poziom stresu (8,3 punktu) niż kobiety (7,9 punktu). Stwierdziliśmy, że czas spędzony na emeryturze nie wpływa znacząco na poziom stresu u osób starszych (poziom istotności 0,05). Wyniki wykazały, że głównym czynnikiem stresogennym u osób w wieku starszym były przede wszystkim problemy fizjologiczne. To one określają poziom jakości życia, często powodując przewlekłą chorobę, zwłaszcza zaburzenia w aparacie ruchowym. Czas statycznie spędzony na emeryturze nie wpływa istotnie na poziom stresu u osób starszych. Nieaktywne ruchowo osoby w starszym wieku, które zgłaszały wyższy poziom stresu, w większości skarżyły się na problemy z układem krążenia, problemy z apetytem czy na problemy urologiczne. Badania wykazały, że osoby w starszym wieku, które regularnie biorą udział w aktywności ruchowej, są mniej zestresowane niż osoby starsze nieaktywne ruchowo.
https://doi.org/10.16926/kf.2016.15.40
PDF (English)