Górska służba ratunkowa na ziemiach czeskich od czasów założenia po drugą wojnę światową
PDF (English)

Słowa kluczowe

ratownictwo górskie
narciarstwo
turystyka
turystyka górska
wzajemna pomoc

Jak cytować

Fejfar, A. (2020). Górska służba ratunkowa na ziemiach czeskich od czasów założenia po drugą wojnę światową . Sport I Turystyka. Środkowoeuropejskie Czasopismo Naukowe, 3(1), 45-57. https://doi.org/10.16926/sit.2020.01.03

Abstrakt

Celem tej pracy jest spojrzenie na historię Górskich Służb Ratunkowych w Czechach, której początki sięgają 1930 roku – czasów pierwszej Republiki Czeskiej. Wtedy nastąpił rozwój życia społecznego, turystyki, turystyki wysokogórskiej oraz narciarstwa. Społeczeństwo zaczęło wyjeżdżać w rejony górskie w celu spędzenia wolnego czasu, oddawaniu się swojemu hobby i podziwianiu piękna otaczającej natury. Z tego wyniknęły pierwsze urazy spowodowane między innymi nieznajomością terenu, niestabilnością warunków pogodowych, a także brakiem odpowiedniego sprzętu i narzędzi. Pierwsze grupy ratunkowe tworzyły głównie osoby zamieszkujące dane tereny ponieważ znały dany obszar oraz topografię terenu, dlatego pierwszymi uczestnikami wypraw ratunkowych byli cieśle, listonosze, instruktorzy szkółki narciarskiej Slalom i Wintersportvereine, strażacy oraz członkowie żandarmerii. Wzrost wypadków i wezwań pomocy nastąpił zimą na przełomie lat 1934/35. Podczas dwóch pierwszych tygodni lutego w Karkonoszach zginęło sześć osób. Po tych tragicznych wydarzeniach praski ratusz oraz gubernator obwodu Vrchlabi – sędzia Vladimir Zaboj Vain – zdecydował o utworzeniu Górskiej Służby Ratunkowej.

https://doi.org/10.16926/sit.2020.01.03
PDF (English)