Opracowanie ram polityki wykorzystania potencjału sportowego w promowaniu zdrowia społecznego i organizacji czasu wolnego

Abstrakt

Sport może przyczyniać się do rozwoju społecznego poprzez wspieranie jakości życia, uczestnictwa społecznego oraz kapitału społecznego. Celem badania było opracowanie ram polityki wykorzystania potencjału sportu w organizacji czasu wolnego i promowaniu zdrowia społecznego. Badanie miało charakter jakościowy i opierało się na półustrukturyzowanych wywiadach z 13 nauczycielami akademickimi i ekspertami w zakresie zarządzania sportem i polityki społecznej, dobranymi celowo. Dane analizowano z wykorzystaniem podejścia teorii ugruntowanej, obejmującego kodowanie otwarte, osiowe i selektywne. Wiarygodność i spójność analizy wsparto poprzez weryfikację ustaleń przez uczestników, niezależne równoległe kodowanie oraz dokumentowanie decyzji analitycznych. W wyniku analizy opracowano zintegrowane ramy polityki obejmujące uwarunkowania przyczynowe, kontekstowe i interweniujące, proponowane strategie oraz przewidywane konsekwencje. Do kluczowych elementów modelu należały pozycja kulturowa i akceptacja społeczna, uwarunkowania społeczno-kulturowe i zasobowe, czynniki środowiskowe i demograficzne, rozwój infrastruktury oraz strategie społeczne i motywacyjne. Przewidywane konsekwencje obejmowały aspekty ekonomiczne, behawioralne i społeczno-kulturowe. Zaproponowane ramy stanowią koncepcyjną podstawę rozwoju polityki czasu wolnego opartej na sporcie, ukierunkowanej na wspieranie zdrowia społecznego i uczestnictwa społecznego. Konieczne są dalsze badania nad możliwością zastosowania modelu oraz oceną jego przewidywanych efektów w praktyce.