Wierny tenisowi stołowemu – Alojzy Ehrlich

Abstrakt

Alojzy Ehrlich (1914–1992) – wybitny tenisista stołowy pochodzenia żydowskiego. Pierwszy złoty medal mistrzostw Polski zdobył w 1933 r. (Lwów). Triumfował w Igrzyskach Makkabi (Praga, 1933). Trzykrotny indywidualny wicemistrz oraz dwukrotny brązowy medalista w grze pojedynczej i drużynowej mistrzostw świata w latach 30. XX wieku. Przeszedł do historii światowego tenisa stołowego między innymi po meczu z rumuńskim tenisistą stołowym Farkasem Panethem, z którym walczył o pierwszy punkt przez 132 minuty na mistrzostwach świata w Pradze (1936). Delegat PZTS na Kongresy Międzynarodowej Federacji Tenisa Stołowego (ITTF). Korespondent „Przeglądu Sportowego”. Wybrany do dziesiątki najpopularniejszych sportowców Polski w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (1934). W reprezentacji Polski rozegrał 46 spotkań. Na stałe mieszkał we Francji. Podczas II wojny światowej wspierał francuski ruch oporu przeciwko Niemcom. Schwytany i deportowany do obozów koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Dachau. Przeżył w obozach 10 miesięcy. Po II wojnie światowej kontynuował karierę sportowca, trenera (w siedemnastu państwach) oraz wynalazcy robota pingpongowego i menadżera firm produkujących sprzęt sportowy do tenisa stołowego. Był częstym gościem największych imprez tenisa stołowego w Europie i na świecie. Władał sześcioma językami.